|
|
 |
|
|
|
- Szczegóły
-
Opublikowano: piątek, 09, grudzień 2016 23:40
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Jest piątkowy grudniowy wieczór. Zbliżają się Mikołajki, wobec tego większość ludzi gorączkowo przemierza sklepy w poszukiwaniu prezentów. Niektórzy w myślach komponują świąteczne menu, inni układają harmonogram porządków, ewentualnie umawiają się na pieczenie świątecznych pierników . Znajduje się jednak grupa ludzi, która ten piątkowy wieczór postanawia spędzić wspólnie; łączy ich jedna wspólna cecha- zamiłowanie do książek.
O godz. 17 w świetlicy szkolnej w PG w Olszance świecą się światła, to trochę nietypowe o tej porze dnia, ale i przyczyna tego wydarzenia jest niecodzienna. Przez okna widać grupę dorosłych i kilkudziesięciu uczniów. Na pozór nie mają ze sobą wiele wspólnego, są w różnym wieku, wykonują różne zawody. Między stolikami prezentującym nowości czytelnicze lawirują panie z Dyskusyjnego Klubu Książki w Pogorzeli , przyjaciele szkoły, rodzice, uczniowie. Łączy ich jedno – pasja czytania. Wszyscy gromadzą się w tym samym celu- aby wziąć udział w Maratonie Czytania. To pierwsza tego typu akcja w szkole. Zaproszeni goście, uczniowie zajmują miejsca i kilka minut po 17 pani dyrektor Bożena Lorent rozpoczyna spotkanie. Krótko wspomina o realizowanym projekcie w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa i rozpoczyna właściwą część spotkania. Na widowni zapada cisza i wszyscy w skupieniu wsłuchują się w akcję powieści Carte Blanche autorstwa Jacka Lusińskiego. Taka jest intencja organizatorów(pani Gall i Beaty Malczewskiej)-odnalezienie przyjemności w zapominanej już technice wspólnego głośnego czytania. Rozpoczyna nauczycielka języka polskiego Adriana Gall. Raz po raz na widowni daje się słyszeć szmer rozbawienia. To znak, że perypetie starego kawalera przypadły publiczności do gustu . Następuje zmiana i książka wędruje w ręce pani Teresy Targońskiej, emerytowanej polonistki. Od razu widać, że zamiłowanie do książek nie mija wraz z przejściem na emeryturę, widownia daje się porwać żywiołowej interpretacji losów lublińskiego nauczyciela historii, Kacpra Bielika. Po niej książkę przejmuje jedna z mam , pani Marta Razik, która tego wieczoru porzuciła obowiązki domowe i przybyła, aby wspólnie na nowo przezywać perypetie znanego sobie już belfra. Następna w kolejce, pani Emila Rudkowska, przewodnicząca Rady Rodziców w PZSP, trafia na fragment dotyczący dramatycznej diagnozy- mężczyzna niebawem straci wzrok. Wszyscy ze zniecierpliwieniem nastawiają uszu i… następuje przerwa. Nie wiadomo kiedy, ale półtorej godziny mija jak z bicza trzasł. Krótka chwila na rozprostowanie kości, pokrzepiającą ciepłą herbatę i wszyscy wracają na miejsca. Patryk Hernas, absolwent szkoły, rozpoczyna czytanie od tragikomicznego fragmentu, w którym zdesperowany Kacper przekazuje przyjacielowi usłyszaną od lekarzy diagnozę , a zaraz chwilę potem przyjaciele zostają zaatakowani przez grupę peudonardowców, którzy widząc dwóch mężczyzn idących pod ramię, mają tylko jedno skojarzenie(jednoznacznie definiujące przyjaźń męsko-męską) zdecydowanie kłócące się z wyznawanym przez nich systemem wartości. Jak przyjaciele wybrną z tej opresji? Jak potoczą się losy Kacpra Bielika? Czy straci pracę w ukochanej szkole? Czy jego życie do końca będzie już spowite mrokiem? Tego zgromadzeni się dziś nie dowiedzą .
Idea tego spotkania była taka, aby zaintrygować innych, a przede wszystkim młodzież do samodzielnego przeczytania książki. I chyba się powiodła, bo książka już ruszyła w obieg i utworzyła się nawet kolejka chętnych Czy to spotkanie miało sens? Z całą pewnością. Przede wszystkim pokazało, że coraz więcej młodych ludzi sięga po literaturę spoza kanonu obowiązkowych lektur. Dorośli udowodnili , że bez względu na zobowiązania zawodowe, uczelniane czy domowe można znaleźć chwilę na spotkanie z wartościową książką. A czy były jakieś minusy? Oczywiście! Po pierwsze - ograniczenia czasowe; a po drugie - nie wszyscy z zaproszonych gości mieli okazję poczytać. Tak to już jest z wciągającymi książkami, trudno się od nich oderwać. Ale kto czyta, ten wie!
Tekst i foto Adriana Gall
- Szczegóły
-
Opublikowano: sobota, 29, październik 2016 16:10
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Największa na świecie lekcja resuscytacji
17 października ponad 85 000 osób wzięło udział w akcji bicia rekordu Guinness World Records w jednoczesnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej prowadzonej przez jak największą ilość osób! Akcję po raz czwarty zorganizowała Fundacja WOŚP, w ramach realizacji Programu Edukacyjnego „Ratujemy i Uczymy Ratować". Data nie jest przypadkowa, bowiem 16 października obchodziliśmy Europejski Dzień Przywracania Czynności Serca. Aby pobić rekord w jednoczesnym prowadzeniu resuscytacji krążeniowo – oddechowej potrzeba co najmniej 11 841 uczestników. Poprzedni rekord został ustanowiony w Niemczech, wzięło w nim udział 11 840 osób. Udział we wspólnej próbie bicia rekordu zadeklarowało 85 030 osób z 868 instytucji (dane obliczone na podstawie zgłoszeń wysłanych przez organizatorów).
Nasza szkoła oczywiście wzięła odział w akcji. W poniedziałkowe południe, kilka minut przed 12 wszyscy uczniowie, zarówno PSP jak i PG, zgromadzili się w sali gimnastycznej, gdzie czekały na nich przygotowane fantomy . Pani Ania Kasków, koordynatorka akcji, powiedziała kilka słów na temat konieczności znajomości przeprowadzania akcji reanimacyjnej oraz przypomniała zasady postępowania w takiej sytuacji. Dokładnie o 12 głośnym gwizdkiem dała znak do rozpoczęcia akcji. Najpierw ochoczo przystąpili do pokazu uczniowie PSP, nawet ci najmłodsi, bo z I klasy. Już po chwili wszystkie fantomy były oblegane. Gimnazjaliści trochę się krępowali, bali reakcji kolegów, ale szybko przełamali opory i już po chwili widać było pochylone postacie rytmicznie odliczające do 30. Przez pół godziny 200 uczniów starało się, na razie oczywiście na próbę, przywrócić komuś życie.
Z medialnych doniesień wynika, ze akcja powiodła się. Najważniejszy nie jest jednak sukces komercyjny całego przedsięwzięcia. Istotne jest to, że już małe dzieci należy wychowywać w świadomości , ze kiedyś będą mogły uratować komuś życie. Brzmi to może patetycznie, ale czasem naszej pomocy będą potrzebowali najbliżsi i to niekoniecznie podczas wypadku drogowego. Poniedziałkowe ćwiczenia były raczej zabawą i lepiej, aby nikt nie musiał jej stosować w praktyce. Ale jeśli zajdzie taka konieczność, to my naszą lekcję resuscytacji odrobiliśmy. Celująco!
Tekst Adriana Gall
Foto- Wioletta Perkowska
album fotografii
- Szczegóły
-
Opublikowano: wtorek, 05, lipiec 2016 22:15
-
opublikowała Wioletta Perkowska

W dniu 07.06.2016r. odbyła się VI Sportowa Olimpiada Przedszkolaków.
Została ona zorganizowana zorganizowana przez Przedszkole Publiczne w Olszance.
W tej imprezie sportowej wzięły udział dzieci z przedszkoli z terenu gminy Olszanka tj. z Krzyżowic, Przylesia, Jankowic Wielkich, Michałowa i Olszanki.
Przedsięwzięcie to miało na celu nie tylko zintegrowanie placówek przedszkolnych z terenu gminy Olszanka, ale także pomoc dzieciom z tych placówek w rozwijaniu ich zainteresowań i umiejętności sportowych. Olimpiada była również okazją do promocji edukacji przedszkolnej w środowisku lokalnym.
Wszyscy uczestnicy sportowej olimpiady zgodnie z ideą „fair play" i niezwykłym zaangażowaniem uczestniczyli w tej sportowej rywalizacji. W jury zasiedli zaproszeni na olimpiadę goście: pani dyrektor PZSP w Olszance Bożena Lorent, kierownik Gminnej Biblioteki w Pogorzeli - pani Bożena Adamowicz, pan Dawid Węgliński – Rosiński - sponsor, pani Ewa Hodór –nauczyciel, pani Estera Pyrkowska – przedstawiciel GOKiS w Olszance
W 6 konkurencjach sportowych dzieci wykazały się wieloma umiejętnościami w zakresie biegania, skakania, zręczności, zwinności oraz współdziałania w zespole.
Po ukończeniu wszystkich konkurencji, zawodnicy otrzymali puchary i medale, dyplomy, ale również atrakcyjne nagrody rzeczowe sponsorowane przez firmy i osoby prywatne m.in. przez Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w Olszance, firmę „Skarbet” w Skarbimierzu, pana Stanisława Pich. Słodki poczęstunek dla olimpijczyków zafundował Kiosk Spożywczo – Przemysłowy w Olszance – pani Karina Marciniak i Ewelina Oliwa.
Wszystkim ofiarodawcom składamy serdeczne podziękowania za przychylność i zrozumienie dla naszych działań mających na celu przede wszystkim dobrą zabawę przedszkolaków.
tekst i foto: Marta Grabowska
- Szczegóły
-
Opublikowano: środa, 22, czerwiec 2016 20:25
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Wszystko zaczęło się od wody
Woda – bezbarwna, bezwonna ciecz. Odkręcamy kurek i za chwilę leci z kranu. Mało kto jednak zastanawia się, jak cenna to substancja, jak wiele jej zawdzięczamy. Bez niej życie na Ziemi praktycznie nie istniałoby. W grudniu ubiegłego roku we Wrocławiu otwarto nową ekspozycję- Hydropolis- dedykowaną wodzie. O tym jak ważną rolę pełni woda, przekonała się grupa uczniów z PG w Olszance.
Jest 16 czerwca, 8 rano. Zebraliśmy się przed szkołą i czekamy na autobus. Chwilę później po załatwieniu ostatnich formalności, ruszamy w stronę stolicy Dolnego Śląska. Bez problemu docieramy do Hali Stulecia . Mijamy zabytkowy budynek, iglicę, kierujemy się w stronę Pergoli. Tam odpoczywany chwilę, delektując się niesamowitymi wrażeniami artystycznymi, jakich dostarcza widowisko wodne. Po pokazie kierujemy się w stronę ulicy Na Grobli , czyli do Hydropolis. Stajemy przed bramą i naszym oczom ukazuje się niepozorny budynek. Zmierzamy ku wejściu głównemu i tam spotyka nas pierwsza niespodzianka- kurtyna wodna, na pierwszy rzut oka niemożliwa do pokonania sucha stopą. Okazuje się jednak, że fotokomórka przerywa strumień głowy nad głowami gości.
Przekraczamy wejście i znajdujemy się w innym wymiarze , przenosimy się w morskie głębiny. Cała ekspozycja pogrążona jest w mroku. Nad naszymi głowami przepływają ławice tuńczyków i rekinów, a zaraz obok zanurzony jest batyskaf. Przewodnik oprowadza nas po wystawie podzielonej na 8 części tematycznych, każda przedstawia wodę z innego fascynującego ujęcia. Pierwsza dotyczy pojawienia się wody na Ziemi. W spowitej czernią przestrzeni rozgrywa się widowisko obrazujące powstanie naszej planety oraz narodziny wody. Poznajemy mieszkańców oceanów. Największe zainteresowanie wzbudza część poświęcona wodzie w życiu człowieka, bez niej może przeżyć około 10 dni. Prymitywne wiertła, maszyny parowe pokazują, że już w starożytności starano się zapanować nad wodnym żywiołem. Repliki statków świadczą o intensywnym wykorzystywaniu drogi morskiej. Oprócz zastosowań praktycznych woda ma również znaczenie religijne. Wszystkie najważniejsze księgi świata podkreślają rytualne znaczenie wody.
Przez ponad godzinę zwiedzamy wystawy. Ich ogromną zaletą jest nowoczesność. Interaktywny plan Wrocławia pozwala zobaczyć skalę powodzi z 1997 roku. Organizatorom udało się odtworzyć fenomen burzy . Widz porusza wielkimi walcami zawieszonymi nad głową, wprawione w ruch grzmią i wyją. Obok w gablocie jest „zamknięta” zamieć śnieżna. Sprawia hipnotyzujące wrażenie. Wszystkie te atrakcje sprawiają, że wiedzę wręcz chłoniemy. Godzina mija, a my czujemy niedosyt.
Utworzenie muzeum wody w starym zbiorniku miejskim jest bardzo dobrym pomysłem. Ultranowoczesne centrum wiedzy, pełne nowinek technicznych i ciekawych ekspozycji ma za zadanie uświadomić gościom, jak niezbędna, niezastąpiona i bezcenna jest woda, gdy jej zabraknie całe złoto, diamenty i pieniądze świata stają się bezwartościowe.
tekst: Uczestnicy wycieczki Opiekun Adriana Gall fotografia: Wioletta Perkowska
więcej fotografii
- Szczegóły
-
Opublikowano: niedziela, 12, czerwiec 2016 17:57
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Cudze chwalicie.....
Od kilku lat prym wśród górskich miejscowości wiedzie Zakopane. Każdy szanujący się turysta musi pochwalić się fotkami ze stolicy Tatr. A przecież niespełna godzinę drogi od Olszanki, u podnóża Gór Opawskich , leżą piękne, malownicze miejscowości- Głuchołazy, Jarnołtówek, Pokrzywna . To właśnie tam udaliśmy się na dwudniową wycieczkę 30-31 maja 2016. Nie był to jednak zwykły wyjazd krajoznawczy, bo nasi organizatorzy postanowili połączyć przyjemne z pożytecznym. Oprócz podziwiania przyrody , prowadzone były zajęcia profilaktyczne, mające na celu kształtowanie postaw sprzyjających życiu bez nałogów, zachęcanie do podejmowanie aktywnych form wypoczynku.
Pierwszym etapem naszej wycieczki było zdobycie Biskupiej Kopy . Pierwszy postój i pierwsze zadanie- polegało ono na dopisaniu do literek ( B, S, G, J, P, T, N) wyrazów – czynności, jakie kojarzą się z aktywnym trybem życia wolnym od nałogów i używek. Wędrując dalej, przechodziliśmy przez Rezerwat Przyrody „Cicha Dolina”, gdzie mogliśmy zobaczyć rośliny chronione tj. lilię złotogłów, czosnek niedźwiedzi. Zatrzymaliśmy się w schronisku pod Biskupią Kopą i tam otrzymaliśmy drugie zadanie. W kopertach znajdowały się informacje o zasadach zdrowego żywienia 5 x U, a następnie mieliśmy ułożyć jadłospis na jeden dzień zgodny z zasadami zdrowego odżywiania.
Wejście na szczyt dla każdego było nie lada wyzwaniem, może to nie ta wysokość, co Giewont , ale prawie 900 m n. p. m. to też wyczyn, szczególnie dla kogoś, kto nie jest zapalonym wędrowcem. Weszliśmy na wieżę widokową- to było dla wielu ogromny zwycięstwo . Tam otrzymaliśmy trzecie zadanie, które polegało na zapoznaniu się z mapą i przydatnymi informacjami o szczycie, który zdobyliśmy. Informacje te zapewne zostaną wykorzystane na lekcjach geografii.
Potem zeszliśmy na zasłużony obiad i chwilę odpoczynku. Na koniec odbyła się pogadanka promująca aktywny, wolny od używek styl życia. Przed pójściem spać udaliśmy się na spacer po okolicy.
W drugim dniu również odbyły się warsztaty podczas, których przedstawiono nam prezentację multimedialną n t. uzależnień, a następnie wykonaliśmy plakaty promujące zdrowy styl życia, a więc aktywny wypoczynek, zdrowe żywienie. W tym dniu również udaliśmy się do starego kamieniołomu „Żabie Oczko” przez wzniesienie Olszak (452 m n. p. m.). Obecnie stary kamieniołom wypełniony jest wodą. Pokryty rzęsą stawek otaczają 17-metrowe ściany skalne.
Po powrocie z górskiej wędrówki wykwaterowaliśmy się i udaliśmy się na warsztaty kulinarne do Wilamowic Nyskich. Wielką frajdę sprawiło nam samodzielnie przygotowanie rogalików zgodnie z tajemniczą recepturą, a po ich upieczeniu delektowaliśmy się ich wyjątkowym smakiem. Później udaliśmy się jeszcze do Głuchołaz, do Parku Zdrojowego. Po wizycie w Głuchołazach wyruszyliśmy w drogę powrotną do domu.
Wracaliśmy zadowoleni i szczęśliwi. Spędziliśmy wspaniałe dwa dni na łonie przyrody, wędrując po górach, oddychając świeżym górskim powietrzem. Przy okazji mogliśmy zwiedzić niezwykle barwne, i niestety niedoceniane, okolice. Pod względem uroku mogą swobodnie konkurować z górskimi trasami w Tatrach. Szkoda, że tak niewielu opolan je docenia. Wszyscy rozpływają się w zachwycie nad bardziej komercyjnymi miejscowościami, a nie znają tego, co mają w zasięgu ręki.
Oprócz tych niewątpliwych zalet, otrzymaliśmy porządną dawkę informacji na temat jak zdrowo żyć, nie dać się nałogowi, jak aktywnie spędzać czas. Prowadzący zachęcił nas do przemyśleń, dotyczących sposobu życia bez alkoholu, papierosa, narkotyku. Zajęcia te pozwoliły zastanowić się nad motywami i skutkami sięgania przez młodych po środki uzależniające. Ciekawa forma zajęć, poruszająca ważny problem uzależnień, była jedną z największych wartości tej wycieczki.
Serdecznie dziękujemy Gminnej Komisji do Spraw Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i Przedsiębiorstwu Rolno-Przetwórczemu „Rola” w Krzyżowicach za finansowe wsparcie w zorganizowaniu wycieczki.
Klasa II a PG w Olszance wraz z wychowawcą.
Foto- EwaChruszczewska
- Szczegóły
-
Opublikowano: czwartek, 12, maj 2016 00:55
-
opublikowała Wioletta Perkowska

JAN PAWEŁ II - PAPIEŻ RODZINY,
- CZŁOWIEK WIELKIEGO DUCHA,
OJCIEC NAPRAWDĘ ŚWIĘTY !
(O uroczystych obchodach drugiej rocznicy kanonizacji Jana Pawła II w PZSP w Olszance)
Każdego roku w naszej szkole obchodzimy Dzień Papieski. Jest to to szczególna okazja, aby na nowo zastanowić się nad postacią Wielkiego Polaka, zrozumieć Jego nauczanie, przypomnieć sobie wszystko, o czym Jan Paweł II mówił i nauczał, gdy był wśród nas. Chcąc przybliżyć postać Papieża, Jego życie, niezwykłą służbę Bogu i ludziom panie: Beata Kuna, Ewa Chruszczewska i Beata Malczewska wraz z dziećmi i młodzieżą PZSP w Olszance przygotowały bardzo wzruszającą “opowieść” o Karolu Wojtyle i o tym, co najważniejsze w życiu. Montaż był hołdem oddanym zmarłemu Papieżowi Janowi Pawłowi II, a także uczczeniem drugiej rocznicy kanonizacji na Osobę Świętą – Patrona Rodziny. Od chwili, gdy odszedł od nas, minęło już 11 lat. Zostawił nam w swoim bogatym pontyfikacie znamienne słowa, modlitwy, poezję, serdeczny uśmiech do każdego człowieka. Nie wolno o tym zapominać.
Jan Paweł II został kanonizowany 27 kwietnia 2014r. wraz z papieżem Janem XXIII. Śpiewem i recytacją uczniowie PZSP w Olszance uczcili pamięć wielkiego Polaka-Papieża, wychowawcy i przyjaciela młodzieży. Podczas występu mieliśmy możliwość lepszego poznania życia naszego rodaka, które przepełnione było radością, umiłowaniem świata i ludzi, jak również bólem i cierpieniem. Widzowie mogli usłyszeć wzruszającą poezję w wykonaniu młodych artystów m.in.: Kamili Kadłubowskiej, Pauliny Chmal, Kingi Sługockiej, Kingi Jastrzębskiej, Marty Kalety, Magdaleny Zalewskiej, Wojciecha Woźniaka, Pauliny Witkowskiej i Dominika Gawlika. W programie słowo recytowane przeplatało się z wypowiedziami Jana Pawła II i pięknym śpiewem szkolnego chóru, który wykonał takie pieśni jak: ”Barka”, “ Moje miasto Wadowice”, “Słowiański Papież”, a także współczesne utwory opiewające postać Papieża. Tematyka apelu zainteresowała wszystkich zebranych, którzy w ogromnym skupieniu wsłuchiwali się w słowa występujących. Momentem szczególnie poruszającym było odśpiewanie przez uczennicę Magdalenę Zalewską przepięknej pieśń o miłosierdziu Bożym. Zebrani obejrzeli także prezentację multimedialną przygotowaną przez p. E. Chruszczewską, która była wzruszającym wspomnieniem osoby Jana Pawła II. Ojciec Święty dał świadectwo niezwykłej siły ducha, wiary, miłości Boga i człowieka. Był uosobieniem dobra, prawdy i mądrości. Jego obecność na zawsze została zapisana w życiu każdego z nas.
Na zakończenie uroczystości głos zabrała pani dyrektor Bożena Lorent, która podziękowała wszystkim artystom za przepiękny występ i wzruszającą opowieść o Papieżu, opiekunom - paniom Beacie Kunie, Ewie Chruszczewskiej oraz pani Beacie Malczewskiej za przygotowanie dzieci i młodzieży. Pani Dyrektor podkreśliła także, iż nasza Szkoła należy do tych nielicznych, które rokrocznie organizując uroczystą akademię - oddają hołd wielkiemu Polakowi Janowi Pawłowi II. Zaznaczała, że jej marzeniem jest to, aby wszelkie wartości, nauki, które przekazywał nam Ojciec Święty nie zostały nigdy zapomniane i aby pozostały w pamięci wszystkich Polaków na zawsze. Dopełnieniem tego niezwykłego dnia pełnego wzruszeń i zadumy była wystawa książek, albumów, zdjęć, listów, dzieł Jana Pawła II przygotowana przez Bibliotekę Pedagogiczna w Brzegu przy współpracy nauczyciela-bibliotekarza pani Beaty Malczewskiej. Wystawę ph. „Karol Wojtyła – człowiek, który został papieżem. Papież, który został świętym” uczniowie, nauczyciele i wszyscy zainteresowani mogli obejrzeć tuż po uroczystym apelu w holu głównym PZSP w Olszance. W imieniu wszystkich występujących i pań katechetek serdecznie zapraszamy mieszkańców Gminy Olszanka i wszystkich zainteresowanych na niezwykłe spotkanie upamiętniające postać Jana Pawła II, które odbędzie się w kościele parafialnym w Pogorzeli 15 maja 2016 r. o godz. 11.00”.
Tekst opracowała Joanna Sowierszenko
Foto Wioletta Perkowska
- Szczegóły
-
Opublikowano: czwartek, 12, maj 2016 00:34
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Tegoroczny egzamin gimnazjalny w opinii uczniów nie należał do najtrudniejszych. Zadania o najwyższych stopniu trudności pojawiły się na teście z przyrody. Wyniki otrzymamy w czerwcu. Trzymamy kciuki!
foto: Wioletta Perkowska
- Szczegóły
-
Opublikowano: czwartek, 12, maj 2016 00:22
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Święto Narodowe Trzeciego Maja
5 maja 2016 r. odbył się apel z okazji 225 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja, który przygotowali i zaprezentowali uczniowie klasy I ag pod opieką polonistki Janiny Skrzypczak. Wykonawcy wprowadzili widzów w nastrój święta uroczystym odśpiewaniem hymnu Polski i prezentacją krótkiego rysu historycznego. Następnie już jako widzowie programu telewizyjnego obejrzeliśmy bieżącą relację z XVIII-wiecznego sejmu i śledziliśmy na gorąco wypowiedzi bohaterów tego historycznego wydarzenia: króla Stanisława Poniatowskiego, stronników i przeciwników reform, a także carycy Katarzyny I, której polskie reformy były nie na rękę. Dziennikarze starali się oddać napięcie i dramatyzm sytuacji, zaś zagraniczni korespondenci pokazali, z jak pozytywnym odzewem spotkała pierwsza polska konstytucja w innych krajach Europy. Konstytucja 3 Maja była dowodem, że Polska weszła na drogę postępu i reform, a Polacy sami znaleźli siły do wydobycia kraju z upadku. Stanowiła wyraz gorącego patriotyzmu i umiłowania wolności. Naszą małą lekcję historii zakończyły recytacje wierszy i piosenki o tematyce patriotycznej.
Tekst i foto: Janina Skrzypczak
- Szczegóły
-
Opublikowano: poniedziałek, 04, kwiecień 2016 00:44
-
opublikowała Wioletta Perkowska

W roku 2016 Dzień Matematyki przypada na 12 marca (sobota). Dzień matematyki został stworzony po to, aby dać uczniom trochę odmiany w nauce matematyki. Udział w grach i zabawach matematycznych ma na celu pokazać inną stronę tej nauki. Matematyka może być przyjemna i dawać radość.
Święto zostało zapoczątkowane przez organizację “World Education Games” w 2007 roku. Od tego czasu było organizowane co roku w każdą pierwszą środę Marca. W pierwszych obchodach tego święta wzięło udział 286 tysięcy uczniów z 98 krajów świata. Światowy Dzień Matematyki z każdym rokiem rozrastał się - w 2012 roku wzięło w nim udział prawie 6 milionów uczniów z całego świata.
W Polsce pierwsze obchody Dnia Matematyki odbyły się 12 marca 2014 roku z inicjatywy Stowarzyszenia Doskonalenia i Rozwoju 4improve i wzięło w nich udział ponad 100 szkół z całej Polski. Nasza szkoła bierze aktywny udział w obchodach Święta Matematyki zachęcając uczniów do Międzyklasowego Konkursu Matematycznego w formie quizu. W tym roku klasy 1-3 publicznego gimnazjum reprezntowane były przez ochotników. Klasę 1a reprezentowali uczniowie: Paulina Sytnik, Piotr Romanowski, Michał Zagrobelny, Wojciech Woźniak, Wiktoria Klakurka. Klase 1b reprezentowali ochotnicy: Joanna Wiatrowska, Filip Gałęzki, Weronika Kowalcze, Rafał Mroczka i Barbara Stefanik. Klase 2a reprezentowały dwie uczennice: Martyna Pawłowska i Angelika Obacz. Klasę 2b równiez dwie uczennice: Sandra Lipka i Martyna Stefanik. Klase 3a reprezentowałi uczniowie: Kamila Kadłubowska, Magdalena Zalewska, Paulina Farganus i Piotr Zalewski. Klase 3b reprezentowali uczniowie: Kinga Jastrzębska, Kacper Razik, Zbigniew Kuziemski, Kamila Hankus i Urszula Golonka. Wszyscy uczniowie dzielnie walczyli. Ostatecznie zwyciężyli uczniowie klasy 1b i 3b zdobywając 11 punktów, za nimi na miejscu II znalazły się klasy 1a i 3a uzyskując 9 punktów, III miejsce zajęła klasa 2a zdobywając 8 punktów, a miejsce IV przypadło klasie 2b, która uzyskała 7 punktów. Uczniowie otrzymali dyplomy dla swoich klas oraz słodki poczęstunek. Wszystkim serdecznie gratulujemy!!!
tekst i foto: Wioletta Perkowska
źródło: http://www.kalbi.pl/dzien-matematyki
- Szczegóły
-
Opublikowano: niedziela, 13, marzec 2016 22:08
-
opublikowała Wioletta Perkowska
Coroczny wyjazd na sztuczne lodowisko „Toropol” w Opolu to już tradycja w naszej szkole. W tym roku na połowie tafli swoich sił próbowali zarówno uczniowie klas trzecich, czwartych, piatych i szostych szkoły podstawowej jak i gimnazjaliści z klas 1-3, łącznie 70 podopiecznych. Dla niektórych uczniów była to jedyna możliwość spróbowania swoich sił na lodzie. Znaleźli się i tacy, którzy fantastycznie poruszali się na łyżwach pokazując innym piruety czy jazdę do tyłu. Radości było co niemiara. Jazda na lodzie niesie jednak pewne ryzyko. Zdarzały się też bolesne upadki podczas jazdy, stłuczenia. Na szczęście w tym roku obyło się bez złamań :).
Wycieczka nie byłaby możliwa bez wsparcia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Olszance, która sfinansowała uczniom przejazd autokarem. Z całego serca dziękujemy!
tekst i foto: Wioletta Perkowska
- Szczegóły
-
Opublikowano: piątek, 04, marzec 2016 23:55
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Po raz drugi w historii naszej szkoły uczestniczylismy w Międzynarodowym Konkursie Matematycznym PANGEA 2016. Aktywnie wzięli udział uczniowie klasy 4 szkoły podstawowej oraz 1-3 gimnazjum. Wkrótce rostrzygnięcie konkursu na etapie szkolnym. Życzymy sukcesów!



- Szczegóły
-
Opublikowano: piątek, 26, luty 2016 00:21
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Dnia 19 lutego 2015 r. odbyła się wycieczka do Opola. Uczniowie klas II i III Publicznego Gimnazjum w Olszance udali się na Uniwerstet Opolski, aby wziąć udział w niecodziennej lekcji fizyki. O 8 rano autokar wypełniony po brzegi żądnymi wiedzy i rozrywki gimnazjalistami ruszył w kierunku stolicy regionu.
Pierwszym etapem wyprawy była Katedra Fizyki przy UO. Uczestniczyliśmy w wykładzie-dotyczył ciekłego azotu i jego właściwości oraz wielu informacji na temat zera absolutnego. Wykład prowadził mgr Andrzej Trzebuniak, zaprezentował kilka ciekawych doświadczeń, których nie mielibyśmy okazji zobaczyć . Liczne wybuchy i niespotykane zjawiska sprawiały, że chcieliśmy czerpać jeszcze więcej wiedzy.Wszyscy z ciekawością słuchaliśmy i obserwowaliśmy doświadczeia, które wykonywał laborant, przy czym skrupulatnie tłumaczył, w jakim celu je wykonuje. Mówił bardzo interesujące rzeczy, o których nie mieliśmy pojęcia i przy tym był zabawny, dlatego nikomu się nie nudziło. To ważna lekcja fizyki, którą zapamiętamy na długo dzięki formie, w której została przekazana.
Następnym celem była opolska kręgielnia.Po dotarciu na miejsce dobraliśmy się w małe grupy i mogliśmy zaczynać grę. Przez godzinę ćwiczyliśmy rzuty kolorowymi kulami. Jednym szło lepiej, dla innych to był debiut.Zwycięstwa i porażki przyjmowane były z uśmiechem i ochotą do dalszej rywalizacji Czas jednak biegł nieubłaganie, godzina minęła jak z bicza trzasł.
Żadna wycieczka nie miałaby racji bytu , gdyby nie przystanek w CH Karolinka. Tam też udaliśmy sie w drodze powrotnej do domu. Po tak obfitej uczcie intelektualnej dla ducha, należało zadbać o strawę dla ciała.Żwawo udaliśmy sie w stronę stoisk z fast-foodami. Nic tak nie sprzyja kontemplowaniu zjawisk fizyki jak porządna porcja frytek. Zmęczeni ale syci i zadowoleni udaliśmy sie w końcu do domu.
Mamy nadzieję, ze to nie była ostatnia taka wycieczka. Jesteśmy zachwyceni zdobywaniem wiedzyw takiej formie, nawet najbardziej oporni na fizykę uczniowie, stwierdzili, ze nie taki diabeł straszny i fizyka moze być ciekawa.Chcieliśmy podziękować organizatorom i opiekunom-paniom Beacie Lemiszce, Beacie Kunie, Lucynie Ilów oraz panu Robertowi Poradzie.
Tekst- Kinga Jastrzębska, Paulina Chmal, Marta Kaleta, Kornelia Chrustowska-
ucz. kl. III b PG w Olszance
foto: Lucyna Ilów
- Szczegóły
-
Opublikowano: wtorek, 15, grudzień 2015 22:07
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Punkt zwrotny
Tak brzmiał tytuł spektaklu przedstawionego przez przez Teatr Profilaktyczny z Krakowa, który 14 grudnia obejrzeli gimnazjaliści z Olszanki. Akcja przedstawienia rozgrywa się w miejskim parku. Do odpoczywającego mężczyzny na wózku inwalidzkim podbiega diler, uciekający przed policją. Udaje mu się zmylić pościg, a między mężczyznami wywiązuje się dyskusja. Pozornie nic ich nie łączy, nie mają wspólnych zainteresowań, mężczyzna na wózku widocznie góruje nad przypadkowym znajomym inteligencją, jest świetnym szachistą. Usiłuje pokazać, że pomimo kalectwa jego życie jest ciekawe, aktywne. Wózek w żaden sposób go nie ogranicza, chodzi na dyskoteki, robi zakupy, nie siedzi zamknięty w domu. Pozornie wszystko jest w porządku. Tylko te twarze...
W trakcie spotkania młody diler co chwilę jest nagabywany albo przez klientów albo przez niecierpliwego szefa, który domaga się zwrotu pieniędzy. I jeszcze sprawa z tą młodą, co mało się nie przekręciła...Po kilku dniach panowie spotykają się ponownie. Diler jest przerażony, musi oddać pieniądze za towar, który sam wykorzystał. Boi się, pierwszy raz w życiu odczuwa coś na kształt wyrzutów sumienia, wszystko przez tą młodą , co mało się nie przekręciła.....Okazuje się, że jest to siostra mężczyzny na wózku. Teraz diler uświadamia sobie, ze jego rozmówca był kiedyś znany w światku. Mężczyzna rozpoczyna wyznanie- kiedyś brylował w towarzystwie, miał wielu znajomych, klientów, żył na pełnych obrotach, imprezy nigdy się nie kończyły. Ten stan przerwał dopiero trzask gniecionej blachy i potworny, trwający kilka tygodni ból. Od prawie sześciu lat przykuty jest do wózka, dawni znajomi jakoś znikli, ten wózek to towarzysz jego doli. Wyznaje młodemu dilerowi, jak złudna i krucha jest jego kariera i przepowiada rychły jej koniec. Widzi jednak szansę na uratowanie młodego człowieka, bo on już też widzi twarze.. Twarze osób, które już nie żyją, bo przedawkowały, twarze osób, które pogrążyły się w nałogu. To krzyk sumienia, wyrzuty, które zakłócają pozorny spokój ducha. Spotkanie tych dwojga młodych ludzi to tytułowy punkt zwrotny
Spektakl nie miał jednoznacznego zakończenia. Diler udał się na terapię odwykową. Czy uda mu się zakończyć ją pomyślnie? Czy powróci do nałogu? Ten scenariusz dopisze samo życie.
Zaprezentowane losy bohaterów są pewnego rodzaju parabolą, taki los może spotkać każdego. Prawdziwą zmorą naszych czasów są uzależnienia od alkoholu, po papierosy, narkotyki i wreszcie dopalacze. W przypadku uzależnienia nie ma szczęśliwego zakończenia, nawet jeśli człowiekowi uda się pokonać nałóg, to i tak pozostanie kaleką emocjonalnym, społecznym albo psychicznym. Statystyki są przerażające, udaje się to jedynie 15 osobom na 1000. Przedstawione sytuacje wywołują pewną refleksję- czy warto? Oczywiście, że nie. Przykład niepełnosprawnego obnaża mechanizmy, jakie rządzą procesami uzależnień. To świat pozornego luzu, chwilowego dobrego samopoczucia, życzliwości, udawanej bliskości. Problemy zaczynają się, gdy świat realny jest nie do zniesienia, coraz częściej trzeba poprawiać sobie nastrój. To już jest równia pochyła. Stamtąd już krok do uzależnienia, chyba ze w życiu człowieka nastąpi jakiś punkt zwrotny.
Tekst Adriana Gall Foto Wioletta Perkowska
- Szczegóły
-
Opublikowano: wtorek, 01, grudzień 2015 19:59
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Uczniowie klas pierwszych gimnazjum wspólnie z wychowawcami i panią pedagog wybrali się na wycieczkę do Opola. Odwiedzili sztuczne lodowisko "Toropol", gdzie przez godzinę doskonalili jazdę na łyżwach. Dla wielu była to jedyna okazja, aby spróbować swoich sił w jeździe na łyżwach. Wielu pierwszoklasistów nie korzysta z tej formy aktywności na co dzień. Miło było popatrzeć na uśmiechnięte twarze naszych uczniów, pomoc koleżeńską podczas zabawy na sztucznym lodzie. Godzina na tafli minęła bardzo szybko. Nieco zmarznięci opuścili teren lodowiska i udali się w kierunku Galerii Sztuki Współczesnej. Tutaj uczniowie mieli możliwość obejrzenia wystawy fotografii WORLD PRESS PHOTO 2015. Wystawa była prezentacją najlepszych światowych fotografii prasowych z 2014 r., wyróżnionych przez Międzynarodowe Jury w Amsterdamie.
W drodze powrotnej uczestnicy wycieczki wstąpili na małą przekąskę do CH Karolinka.
Wycieczka nie byłaby możliwa bez wsparcia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Olszance, która sfinansowała uczniom przejazd autokarem. Z całego serca dziękujemy!
tekst i foto: Wioletta Perkowska
więcej fotografii
- Szczegóły
-
Opublikowano: niedziela, 22, listopad 2015 16:53
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Przerzucane słowa
8 października 2015 roku o godzinie 8:15 udaliśmy się do Łambinowic, dawniej- Lamsdorf, w celu zwiedzania Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych.
Na początku przewodnik oprowadzał nas po wystawach, opowiadając, kim był jeniec i jak wyglądało jego życie. Następnie wraz z przewodnikiem pojechaliśmy na Stary Cmentarz Jeniecki, by zwiedzić pomnik poświęcony jeńcom włoskim oraz pomnik jeńców serbskich. Kolejnym etapem wycieczki był Cmentarz Jeńców Radzieckich i Pomnik Martyrologii Jeńców Eojennych. Na koniec w pojechaliśmy zobaczyć baraki jenieckie, w których obejrzeliśmy spektakl pt. „Przerzucane słowa” w reżyserii Andrzeja Czernika
Martyna Badurowicz kl. II a PG w Olszance
Sztuka powstała na kanwie listów jeńców, uczestników powstania warszawskiego, osadzonych w Lamsdorf. Osadzeni nie mieli prawa komunikowania się między sobą, więc listy przerzucali przez obozowe druty. Z korespondencji tej mogliśmy się dowiedzieć, jakie ludzie mieli wówczas problemy, tęsknoty, obawy. Żyli w ciągłym poczuciu zagrożenia, nie byli pewni jutra, a mimo to potrafili martwić się o siebie, wspierać w tych trudnych chwilach. Wzruszająca była ich potrzeba bliskości, szukanie bratniej duszy, przyjaciela, powiernika.
Przedstawienie wywarło na mnie ogromne wrażenie. Reżyser świetnie zrealizował swoją wizję. Umieszczenie akcji sztuki w jednym z baraków podkreślało realizm prezentowanej historii. Aktorom w doskonały sposób udało się oddać emocje kreowanych postaci, widać było, że doskonale wczuwają się w odgrywane role. Muzyka budowała nastój i podkreślała klimat czasem grozy i niepewności, czasem chwilowego spokoju. Oglądałam ten spektakl z zapartym tchem.
Ula Golonka kl. III b PG w Olszance
Sztuka głównie ukazywała sposoby komunikowania się między sobą jeńców , byłych powstańców warszawskich, osadzonych po upadku powstania w Lamsdorf. Jedyną zaletą tego spektaklu, która czyniła go fascynującym, było wyśmienite dobranie aktorów oraz ich gra. Każdy z nich doskonale wczuwał się w swoją rolę, potrafił stworzyć niebanalną kreację.
Niestety, ciągłe przerzucanie listów przez drut kolczasty stało się po chwili czymś monotonnym, na czym nie dość,że ucierpiał urok sztuki, to w dodatku opadł poziom zafascynowania publiczności. Całą sytuację ratowała muzyka, każdy utwór świetnie współpracował z akcją na scenie i nie zagłuszał kwestii wypowiadanych przez aktorów. No i oczywiście umieszczenie akcji w jednym z obozowych baraków było wielką zaletą tego spektaklu.
Sztuka trochę mnie rozczarowała. Gdyby nie to, że aktorzy pokazali prawdziwą wirtuozerię, obejrzenie jej byłoby wielką stratą czasu.
Kamila Hankus kl. III b PG w Olszance
Foto Ula Golonka III b PG w Olszance
- Szczegóły
-
Opublikowano: niedziela, 22, listopad 2015 16:44
-
opublikowała Wioletta Perkowska


15 września 2015 roku Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło II edycję konkursu Książki naszych marzeń- Nakręćmy się na czytanie. Warunkiem uczestnictwa było sporządzenie listy 50 książek, o przeczytaniu których marzą gimnazjaliści, oraz nakręcenie 60-sekundowego filmu promującego czytanie. Do konkursu zgłosiło się 1200 szkół, wśród nich znalazło się nasze gimnazjum.
Długo zastanawialiśmy się na tematyką i formułą filmiku- miał być zarazem ciekawy i oryginalny. Nasze dzieło inspirowane było utworem Carlosa Zafona Cień wiatru. Chcieliśmy pokazać, ze ocalimy książki od zapomnienia i każda z nich znajdzie miejsce w naszej bibliotece. Akcja filmu początkowo rozgrywała się na boisku szkolnym, wśród sterty pożółkłych jesiennych liści, targanych porywistym wiatrem. W sukurs przyszła nam aura, bowiem tego dnia padało, więc udało się stworzyć mroczny, tajemniczy nastrój. Trzej wysłannicy zaświatów ( w ich role wcieliły się Weronika Kowalcze, Asia Wiatrowska, Nicole Bednarczyk)odnajdywali zagubione, zniszczone, porzucone książki, które ostatecznie znalazły schronienie w szkolnej bibliotece, gdzie czekała na nie rozpromieniona bibliotekarka- Basia Stefanik. Całość zmontował i opracował efekty specjalne nieoceniony Filip Gałęzki. Na szczególne uznanie zasługuje fakt, iż wszyscy uczestnicy są uczniami klasy I b PG, dopiero rozpoczęli naukę w gimnazjum.
Niestety, nasze dzieło nie otrzymało nagrody, w kategorii gimnazjum zostały wyróżnione jedynie trzy szkoły. Cieszymy się, że naszą pracę jednak dostrzeżono, kilka dni po ogłoszeniu wyników listonosz przyniósł przesyłkę - Dyplom Gratulacyjny od Pani Minister Joanny Kluzik- Rostkowskiej. Dla takiej małej wiejskiej szkoły to i tak nie lada wyróżnienie. Wysiłek uczniów doceniła pani Dyrektor Bożena Lorent- pogratulowała im podczas uroczystego apelu i wręczyła podziękowania.
Tekst Adriana Gall
Foto Wioletta Perkowska
- Szczegóły
-
Opublikowano: poniedziałek, 02, listopad 2015 00:59
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Co roku u ok. 400 tys. mieszkańców Starego Kontynentu stwierdza się zatrzymanie akcji serca. Ogólnoeuropejska akcja, organizowana m.in. z udziałem posłów do Parlamentu Europejskiego, ma zwiększyć wiedzę o tym, jak pomóc w momencie zawału.
Europejski Dzień Przywracania Czynności Serca obchodzony jest od 2013 r. z inicjatywy Europejskiej Rady Resuscytacji. Celem inicjatywy jest popularyzacja wiedzy na temat zasad udzielania pierwszej pomocy osobie, u której wystąpiło nagłe zatrzymanie krążenia.
Jak przekonują organizatorzy akcji, podjęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej przez świadków zdarzenia może spowodować 2-3 krotny wzrost przeżywalności. Niestety obecnie tylko w trakcie co piątego poza szpitalnego nagłego zatrzymania krążenia podejmowana jest resuscytacja.
Z inicjatywy Europejskiej Rady Resuscytacji 16 października 2015 r. zorganizowany został „Europejski Dzień Przywracania Czynności Serca” pod nazwą „Restart a Hart”.
Nasza szkoła po raz pierwszy włączyła się w akcję przystępując do wspólnego bicia rekordu Guinessa w resuscytacji krążeniowo – oddechowej prowadzonej przez jak największą ilość osób na jak największej ilości fantomów. Samo bicie rekordu trwało pół godziny i w tym czasie na terenie całego kraju wzięło w nim udział aż 67 396 osób.
Wszystkim uczniom i nauczycielom serdecznie dziękujemy za udział w akcji.
Źródło: http://www.eurodesk.pl/eurokalendarz/europejski-dzien-przywracania-czynnosci-serca
tekst: Wioletta Perkowska
foto: Zofia Traka, klasa 6
- Szczegóły
-
Opublikowano: poniedziałek, 12, październik 2015 14:48
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Wizyta ukraińskich Zespołów Pieśni i Tańca "ZBRUCZ" oraz "Słoneczko" w Olszance
Już po raz trzeci PZSP w Olszance miał przyjemność gościć w swych murach Zespół Pieśni i Tańca "Zbrucz" z Tarnopola oraz zespół dziecięcy "Słoneczko". Twórczość wokalno-choreograficzna, którą reprezentuja oba zespoły, jest wyjątkowa, wyrazista i oryginalna w stylu, a to w połączeniu z wysoką kulturą zawodową, zapewnia im wysokie uznanie W skład zespołu "Zbrucz"wchodzą profesjonalni muzycy i tancerze zatrudnieni wFilharmonii Tarnopolskiej. Dzisiaj artyści z Ukrainy cieszą się ogromną popularnością, zapraszani są na występy do wielu miejscowości nie tylko we wschodniej części kraju, ale koncertują również w innych krajach Europy m.in.: Niemczech, Francji, Belgii, Włoszech, Hiszpanii. Na specjalne zaproszenie artyści z Ukrainy 9 października 2015 r. przybyli również do PZSP w Olszance. Tu dzieciom i młodzieży zaprezentowano niecodzienny występ. Już od pierwszej piosenki zespół zdobył uznanie i przychylność wymagającej publiczności. Tancerze wystąpili w oryginalnych strojach ludowych, które bardzo dokładnie przedstawił i omówił prowadzący koncert, pan Wasyl Irmiciuk. W czasie koncertu mogliśmy zobaczyć Oksanę Lisowiec, Wasyla Chlistuna, a także zespół rodzinny Nataliję i Tarasa Kusznirów. Następnie główni tancerze, z prawdziwym kunsztem wykonali tańce m.in.: ukraiński taniec ludowy - kazaczok, zakarpacki taniec ludowy - dembotaniec oraz gruziński taniec ludowy. Zespół prezentował się w strojach ludowych, charakterystycznych dla każdego układu. W programie koncertu zaprezentowano m.in. słynne przeboje muzyki ukraińskiej i polskiej przy akompaniamencie klasycznych instrumentów. Soliści zespołu już podczas pierwszej piosenki podbili serca naszych uczniów. Wspólnie śpiewano piosenki, które są znane w obu naszych krajach: „Hej sokoły”, „Szła dzieweczka do laseczka” oraz „Czarny Ali-Baba”. Zespoły Zbrucz i Słoneczko bardzo szybko nawiązały niesamowity kontakt z publicznością, wciągnęłyswoimi wykonaniami słuchaczy do spontanicznej zabawy. Jak się okazało wszyscy doskonale bawili się przy ukraińskich rytmach, począwszy od przedszkolaków- najmłodszych widzów, a skończywszy na gimnazjalistach. W końcu te same rytmy nam w duszy grają - taka już nasza wspólna natura słowiańska. Grupa artystów z Ukrainy pozostawiła po sobie niezapomniane wrażenie. Obiecała, iż za rok znów odwiedzi mury naszej szkoły.
Tekst i foto opracowała Joanna Sowierszenko
więcej fotografii
- Szczegóły
-
Opublikowano: piątek, 02, październik 2015 00:10
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Dzień Chłopaka, to nowe, nieoficjalne święto obchodzone w Polsce 30 września, głównie wśród młodzieży szkolnej. Jest to w pewnym sensie męski, albo raczej chłopięcy, odpowiednik Dnia Kobiet. W dniu tym dziewczęta składają chłopcom życzenia i wręczają drobne upominki, aby wyrazić swoją sympatię.
Dziewczęta z naszej szkoły również pamiętały o swoich chłopcach. Z tej okazji w wielu gabinetach klasowych rozległ się radosny śpiew „Sto lat”. Chłopcy otrzymali symboliczne prezenty i to co najważniejsze - „pamięć” swoich koleżanek. Z pewnością wpłynie to na budowanie pozytywnych więzi wśród młodych ludzi.
foto: Wioletta Perkowska
- Szczegóły
-
Opublikowano: czwartek, 01, październik 2015 23:47
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Sprzątanie Świata obchodzimy w trzeci weekend września. Jest to więc święto ruchome.
Sprzątanie Świata to coroczna akcja, w której biorą udział wszyscy, którym nie jest obojętny los i wygląd naszej przestrzeni. W tych dniach w wielu miastach w Polsce i na świecie ludzie zbierają się w parkach, lasach itp. organizując zbiórkę odpadów wyrzucanych przez resztę społeczeństwa. Najczęściej w zbiórce biorą udział dzieci ze szkół, ale coraz częściej przyłączają się do akcji także inne środowiska.
Społeczność uczniowska naszej szkoły również włączyła się w akcję, zbierając śmieci na terenie miejscowości Pogorzela i Olszanka. Mamy nadzieję, że dzięki temu wzrośnie świadomość naszych uczniów na temat zagrożenia związanego z zanieczyszczeniem naszej planety.
Data sprzątania świata została wyznaczona na końcówkę września, gdyż zauważono ogromny wzrost liczby odpadów w przestrzeni publicznej po okresie wakacyjnym. Niestety wielu turystów nie szanuje miejsc w których spędzają swój urlop. Jest to też swojego rodzaju przygotowanie podłoża na zimę, tak żeby śnieg nie przykrywał śmieci. Sprzątanie świata ma też na celu zwiększenie świadomości ekologicznej, głównie wśród młodzieży. Bardzo często nie zdajemy sobie sprawy, że nawet wyrzucanie pojedynczych przyczynia się do zanieczyszczania naszej planety.
foto: Wioletta Perkowska
źródło: http://kiedyjest.pl/sprzatanie-swiata/
- Szczegóły
-
Opublikowano: czwartek, 01, październik 2015 23:01
-
opublikowała Wioletta Perkowska

Integracja klas pierwszych
Podczas kilku pierwszych dni po rozpoczęciu rokuszkolnego uczniowie klas pierwszych czują się w szkole nieco skrępowani. Nie mogą trafić do właściwego gabinetu, nie znają nauczycieli, a co najważniejsze- kolegów z klasy. W tym celu organizuje się różne imprezy integracyjne. W naszej szkole od kilku lat przyjęła się zasada organizowania ogniska.
Tak było też w tym roku. W piątek 18 września pod okiem wychowawczyń-p. Perkowskiej i p.Gall uczniowie klas Ia i b spotkali się po południu na boisku szkolnym. Wszyscy w doskonałych nastrojach usiedli wokół ogniska i smażyli kiełbaski. Panowała miła atmosfera, wszyscy żartowali, przekomarzali się. Nie mogło obyć się bez pamiątkowych zdjęć. Po krótkim posiłku wszyscy udali się na boisko, by rozegrać mecz siatkówki. Po przeciwnych stronach siatki stanęli uczniowie obu klas, wspierani przez swoje wychowawczynie. Pojedynek był zażarty, a szala zwycięstwa przechylała się raz na jedną, raz na drugą stronę. W końcu nie było wiadomo, kto wygrał, za to śmiechu było co niemiara Wszyscy swietnie się bawili i w dobrych humorach rozjechali się do domów. Lody zostały przełamane!
Adriana Gall
|
|
 |
|
Odwiedziny |
|
Odwiedza nas 28 gości oraz 0 użytkowników.
|
|
Statystyka odwiedzin |
4959812
dziś wczoraj w tym tyg. w zesz. tyg. do tej pory
|
|